miércoles, 27 de julio de 2011

PIGMALIÓN




















…habiendo esculpido una estatua de mujer hermosísima,
se empezó a enamorar de ella…

PIGMALIÓN
(año 8 d.C.) de Ovidio


qué cosa

arrecia la lluvia
a la salida del covent garden allí comienza lo historiado

como una parturienta londres babea existe

sin poder embobar
parezco sola

guardándole el trasero al mapamundi mirándole apenas
masticándome el lápiz labial no hay más que
disfasia 
cincelazos
saquitos de olores

my fair lady bella liza
cuéntame de madame eynsford 

mientras

acaba de pasar el cortafrío
cada vez que pasa reconozco el cosquilleo
me __________________lleva

de pies de orejas de ojos

f i
g u
r á n
d o me

g a l a t e a

quiero seguir
          seguir porfiando
                   porfiando la tibieza
                                 la tibieza de unas manos.

sábado, 16 de julio de 2011

NADIÉNDOME















quizá no estoy lista aún para entregarme…
KARIM QUIROGA


porque no distingo atracciones nefastas ni artificiosas
porque no distingo serpientes de fantasmas
porque no distingo realidad de recuerdos
porque no distingo anchuras de flaquezas
porque no distingo luz de vida de fósforo de muerte
porque no distingo diestro de siniestro
porque no distingo bloody mary de absinthe ni clover liff
porque no distingo pasadizos de socavones
porque no distingo pie derecho de izquierdo
porque no distingo macho ni hembra
porque
me gusta abrir entretelas a la razón
me gusta hacer cosquillas a los acantilados
me gusta estirar el grito a las fronteras
me gusta esconder el tictac al espejo
me gusta porfiar la desnudez a los adjetivos  
me gusta respirar gusanos al fénix
me gusta clavar flechas al tiempo
me gusta oscurecer aguas a los pretéritos
me gusta desovillar voces a la cobardía
me gusta quitar el cierre al ojo
me gusta
cómo se llama lo impuro de la noche
cómo se llama lo imprudentísimo del cordero
cómo se llama lo impronunciable de la ironía
cómo se llama lo impropio del silencio
cómo se llama lo imberbe de las carcajadas  
cómo se llama lo impaciente del orgasmo
cómo se llama lo impío de las utopías
cómo se llama lo improrrogable del cansancio
cómo se llama lo implícitamente novelesco
cómo se llama lo impersonal
cómo se llama
el más horrible mutismo
la más horrible epifanía
el más horrible dios comparable con la sed 
la más horrible morbidez del verbo
el más horrible de los olores suaves  
la más horrible frase a contraluz
el más horrible lazareto   
la más horrible sicaria de la muerte
el más horrible sicario de la vida
la más horrible

nunca ha dejado de conspirar contra mí.

sábado, 2 de julio de 2011

45 GRADOS_______DE MIS PIERNAS




















a ver
no dice si es macho o hembra de sangre dibujada
aquí y ahora tampoco se culpa a nadie

que ha de volverse duda  
que ha huido de su ciego

pasando
repasando dedos en una misma piel
la tarde empuña horas como ésta desde el huevo
hasta heráclito

serás tú
de nuevo tú siempre tú a 45 grados de mis piernas...


* A Lidia Gaviña, por su aporte a la danza contemporánea Argentina. 

 

La 45 de grade_____ faţă de picioarele mele

 
stai să vedem
nu spune de-i mascul sau femelă schiţată cu sânge 
acum şi aici nici nu se dă vina pe nimeni

la ce bun să se întoarcă îndoiala
la ce bun fuga de propriul urât

trecând
trecând din nou degetele peste aceeaşi piele
amurgul mânuieşte orele aşa cum se ştie de la ou
la heraclit

o fi fiind tu
iarăşi tu întotdeauna tu la 45 de grade faţă de picioarele mele


* Poem traducere în română de Andrei Langa